- 34

efendimize “sallallahü aleyhi ve sellem” (Yâ Resûlallah! Biz nasıl

haşr olunuruz?) diye sorulunca, cevâbında,

(İki kişi bir deve

üzerinde, beş kişi ve on kişi bir deve üzerinde haşr olunur)

buyurdu.

Allahü teâlâ bilir, bu hadîs-i şerîfin ma’nâsı: (Bir kavm, islâmda

birbirine yardım eder, dîni, îmânı, halâli, harâmı birbirlerine

öğretirlerse, Allahü teâlâ onlara rahmet eder. Onların amelinden

deve yaratır da, onun üzerine binerler. Öylece haşr olunurlar)

demekdir. Bu ise, amelin za’îf olmasındandır. Çünki bunların, kendi

amelleri bir deve olamadığından, ancak bir kaçının ameli bir deve

olmakda ve buna müşterek binmekdedirler.

Bunlar şu insanlara benzerler ki, yolculuğa çıkmışlar. Fekat hiç

kimsenin bir hayvan satın almağa vakti olmadığından, hayvan alıp

gidecekleri yere gidemezler. Bunlardan iki veyâ üç kişi, bir hayvan

satın alıp yolda ona müşterek binerler. Bu yolda ba’zan bir deveye

on kişi binerler. Bu âcizlik amellerindendir. Bunun ma’nâsı, malda

elini kısmakdır. Ya’nî hasîs olmakdır. Bununla berâber, selâmete

çıkarılırlar. Öyle ise, bir amel işle ki, o amel sebebiyle Allahü teâlâ

sana binek hayvanını nasîb etsin.

Şunu bilmelidir ki, bu kimseler âhıret ticâretinde fâide görüp, kâr

edenlerdir. Bu takdîrde Allahü teâlâdan korkanlar,Allahü teâlânın

dînini yayanlar, binicilerdir. Bunun için, Allahü teâlâ Meryem

sûresinin seksenbeşinci âyetinde meâlen,

(Allahü teâlâdan

korkanlar, o gün, Rablerinin ni’metlerine müşterek olarak

giderler)

buyurdu.

Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” birgün Eshâbına

buyurdular ki:

(Benî-İsrâilde bir kişi vardı. Çok hayr yapardı.

Hattâ, o zât sizin içinizde haşr olunacakdır).

Eshâb-ı kirâm

dediler ki: (Yâ Resûlallah! Bu zât ne hayr yapardı?) Resûlullah

“sallallahü aleyhi ve sellem” buyurdu ki:

(Ona babasından çok mal

kalmışdı. Bununla, bir bostan satın alıp, onu fakîrlere vakf etdi.

Rabbim huzûruna vardığım zemân, bu, benim bostanım olur

dedi. Yine bir çok altın ayırıp, onu fakîr ve za’îf kimselere verdi.

Bununla da, cenâb-ı Hakdan câriye ve köle satın alırım, dedi.

Yine birçok köle âzâd etdi. Bunlar dahî, Allahü teâlânın

huzûrunda benim hizmetçilerim olur, dedi. Birgün de, bir

a’mâya rast geldi. Gördü ki, ba’zan yürür, ba’zan düşer. Ona

bir binecek hayvan satın alıp, bu da, Allahü teâlânın

huzûrunda benim binecek hayvanımdır dedi.)

Peygamber efendimiz bu hikâyeyi haber verdikden sonra da,

(Nefsim, kudreti elinde olan Allahü teâlâya yemîn ederim ki, bu